Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

10. Die iongelinc sprac mit enen bedroefden sinne:

„helpe riic heer, God van hemmelriic,

wat sal ic nu beghinnen ?

Als ic antreck een grawen roe,

soe bin ie alder werelt spot."

Mitteen toech hi te doester inne. Amen.

2, 2, te lezen: „nu ségh my lérer wael oude, Bégh" of iets dergelijks. — 4, 4. moeten, hier = mogen. — 5, 2. ionc bijgev. — 5, 4. van iaren bijgev. — 5, 5. vent eend of reruend, enz. = prachtig, heerlijk. — 6, 3. t.: wech Ier eer en. — 6, 4. i rat = wad ; cf. C, 7, 4. — 6, 6. t.: my teerret; errel = doet dwalen, boos maakt. — 7, 5. duren = deren. — 8, 1. ic bijgev. — 8, 6. onmaten = hatelijk. — 10, 6. t.: doester in.

B.

1. Hoe lude so sanc die leraer al opter tinnen:

„so wie in swaren sonden leit

die mach hem wel versinnen,

dat hi hem te tide Godewert keer,

eer hem die doot den wech ondergheet;

si vroeden die dat bekennen."

2. Dat verhoorde een jonghelinc jonc van jaren:

„nu sech mi, leraer onbekent,

hoe moochstu dus ghebaren?

Ic mach noch leven menighen dach ende hebben blischap ende groot ghemac ende daer nae mit Gode varen."

3. Die leraer sprac: „dijn woorden sijn seer vermeten;

och waer sijn uwe ghesellen jonc,

die bi u waren glieseten?

Si waren van jaren uwes ghelijc ende daer toe vrisch ende verwenentlijc :

die worme hebbense ghegheten."

4. Die jonghelinc sprac: „ic en can mi niet bedwinghen;

ic moet ghebruken mijn jonghe joocht

mit dansen ende ooc mit singhen;

die veech sijn die moeten sterven;

wel op, laet ons nae vroochden werven,

die tijt sal ons verlenghen."

5. Die leraer sprac: „dijn vroochde en mach niet gheduren; dat liden comt so menigherhant

in also corter uren;

Sluiten