Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

punt van den rijke, vindt men nu nog slechts bij uitzondering in dit tijdschriftje. Bovendien is het dikwijls volstrekt niet bevattelijk genoeg voor kinderen. Het is meer leiddraad voor opvoeders geworden, die Nellies tegenwoordige levensbeschouwing deelen.

«Uit Tante's Jeugd» van Ida Heijermans :) is een voorbeeld van een boek, dat de denkbeelden bevat, welke we nu zoo graag aan arbeiderskinderen willen leeren. Men leze bv. uit dit mooie boek, «Een Sprookje van Werk»:

Een rijke luiaard wordt op zekeren morgen welbehagelijk wakker. De morgenzon schijnt vriendelijk door de ruiten en terwijl hij nu nog wat prettig ligt te dommelen, begint het op eens druk te worden rondom hem. De gordijnen, de kolen, het theewater, het brood, al de voorwerpen in de gezellige kamer, waar het ontbijt gereed staat, beginnen te praten. Zij vertellen korte en lange geschiedenissen van den arbeid, die aan hun productie is besteed, van harden en langdurigen arbeid van mannen, vrouwen en kinderen; van arbeid die om waardeering roept. De wever, de mijnwerker, de boer treden op voor de verbeelding van den luiaard en eindelijk schreeuwt alles hem verwijtend toe: «Zoo'n luiaard onder zooveel werkU

Toen het verhaaltje uit was, zeide Cor: «Hoe raar, tante, als je er aan denkt, dat je zoo midden in het werk zit.. . Met elk hapje brood gaat er eigenlijk een hapje werk in je mond.»

Voor menig lezertje zal het eveneens als iets verrassends klinken, dat er geen ding is dat hij gebruikt, of het is door arbeid tot hem gebracht.

Dergelijke verhalen hebben een maatschappelijke be teekenis en zijn opvoedend en ontwikkelend te gelijk.Zij geven juist het tegenovergestelde van de burgerlijk bekrompen en onoprechte kinderlectuur-moraal.

'I Alles wat Ida Heijermans schrijft is uitnemend geschikt voor de arbeiderskinderen, mooi en ruim gezien.

Sluiten