Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

door dit teeken des doops sluiten wij ons bij de Christelijke voorgeslachten aan. Dat is hooghouden van hetgeen genoemd wordt de historische continuïteit, ook bij alle waardeering van onze vrijheid en van onze persoonlijke overtuiging. De doop is met recht vergeleken met een familiewapen. Hij is het familiewapen des Christendoms.

Stellen wij prijs op vormen, ook in ons kerkelijk leven, waarom zouden wij niet dezen vorm blijven vvaardeeren, die ons het teeken is der gemeenschap van alle leden, met al hunne verscheidenheden, en die zooveel te zeggen heeft tot ons innerlijk leven?

Zinnebeeld toch is de doop van reinheid, door Jezus onmisbaar genoemd voor godsvrucht. De doop verwijst naar een wegdoen der zondigheid, gelijk onreinheden des lichaams worden weggenomen door water. Hij duidt op geheele vernieuwing, op het afleggen van den ouden mensch en het aandoen van den nieuwen mensch.

(lok in de woorden, bij den doop uitgesproken, lipt een schnone zin, al bepalen niet die woorden zijne beteekenis, en is het gebruik van eene andere formule geoorloofd, soms zelfs gewenscht. Daar zij eene vertaling zijn uit het Grieksch is de verklaring noodig. dat het voorzetsel onjuist werd weergegeven met in: in den naam van iemand beteekent: namens iemand; en dat wordt hier, gelijk van zelf spreekt, niet bedoeld. Juister, al levert ook dat geen goed en zuiver Nederlandsch, is tot, nog beter op; beide duiden in de richting van Hem, wiens wezen (dat is de beteekenis van het woord naam) liefde is, zooals Jezus, de beste van Gods

Sluiten