Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nimmer worde voorbijgezien, dat het bij het avondmaal minder oin den maaltijd dan om de zinnebeeldige handeling is te doen. Zeker is het, datJezus om te spreken en te handelen zooals de evangeliën verhalen, geen bovennatuurlijk wezen behoeft geweest te zijn, en het geheele verloop gemakkelijk is na te gaan.

Op het Israëlietische Paaschfeest, herdenking van de bevrijding uit de Egyptische slavernij, werd in alle huisgezinnen de feestmaaltijd aangericht. Vroolijk was men in dankbare herinnering bijeen. Ook Jezus, opgegaan naar Jeruzalem, verlangde in den kring der zijnen den grooten dag te gedenken. Doch op deze bovenkamer, waar hij met deTwaalve bij een vertrouwd vriend samenkwam, was het geen feestelijk bijeenzijn. Jezus was overtuigd, dat zijne vijanden tot zijn val besloten hadden, dat zijn einde naderde. Zijne vrienden evenwel, al had hij herhaaldelijk van deze dingen tot hen gesproken, konden, wilden het niet gelooven. Hun Meester van hen weggenomen, hun messias bezweken: maar dat was eene onmogelijkheid !

Ontzettend zal de slag neerkomen, waar zij zoo geheel onvoorbereid zijn. Jezus wil het geweld daarvan zooveel mogelijk breken. Nog eenmaal wil hij het hun zeggen, duidelijk, afdoende. Niet niet woorden, doch op aanschouwelijke wijze, in den zinnebeeldigen trant, waarin zoo vaak de profeten hadden getuigd.

Nadat de maaltijd zijn gewoon verloop had gehad, of waarschijnlijker nog onder het gebruiken van den maaltijd, deed hij de bestanddeelen daarvan als zinnebeelden dienst doen. Hij nam een der paaschbrooden, brak het bros gebak in stukken, liet deze onder hen

Sluiten