Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Daar herdenkt men dat sterven als het hoogtepunt van Jezus' grootheid, waarvan bezielende kracht in de menschheid is uitgegaan.

Daar roept men zich voor den geest den eersten avondmaalsgang, na plechtig afgelegde belijdenis en toetreding tot de gemeente, in tegenwoordigheid van velen, die ook reeds zijn heengegaan.

Daar weerklinkt zijne stem : ,,Dit deed ik voor u, wat doet gij voor mij?", en wij vernieuwen het verbond van wederliefde jegens God in onderlinge liefde.

Daar voelen wij ons bij alle verschil, één in liefde jegens hem, dien wij als onzen held vereeren, en ontleenen allen kracht tot lijden en strijden aan zijn kruis.

Zoo aanvaarden wij dit „Vergeet-mij-niet" als zijn uitersten wil, en wij staan van de tafel der gedachtenis op om te toonen dat wij zijnen en onzen Vader liefhebben en willen doen wat Hij van ons verlangt.

Wie zou hem geen dank bewijzen,

Hem niet prijzen,

Hem niet loven? wie zich niet Aan dien Herder overgeven,

Die zijn leven

Voor zijn schapen niet ontziet?

Wie hem niet tot Heer begeeren,

Hem niet eeren,

Die ons van 't verderf behoedt,

Ons gekocht heeft door zijn bloed ?

Doop en Avondmaal beide hebben alzoo nog iets te zeggen ook tot de kinderen van ons geslacht, nog

Sluiten