Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een zegen te brengen aan het leven des gemoeds. Broodnoodig is. dat in onzen tijd van drukte, van gejaagd arbeiden en zaken doen, onzen tijd van leeren en nog eens leeren, als tegenwicht krachtig gestreefd worde naar ernstige levensopvatting, naar karaktervorming, naar ontwikkeling van het gevoel en veredeling van de verbeelding. Godsdienst moet de drijvende en bezielende kracht van geheel het leven zijn; godsdienst in den zuiveren zin, zoodat deze niet verward worde met kerkgaan, het belijden van zeker leerstelsel, het aanhangen van eenig godsbegrip, het niet-ontrouw zijn aan de maatschappelijke eischen van burgerlijke braafheid; maar opgevat als die zuivere stemming des gemoeds, die geboren is uit het besef onzer verwantschap met eene wereld van bovenzinnelijke orde, ons toebehooren aan den Oneindige en Ondoorgrondelijke, wien wij ,,Abba, Vader 1" mogen noemen, eene gezindheid die zich openbaart in gehoorzaamheid aan het geweten, in buigen voor de majesteit van den plicht en trouw aan het heilige liefdebeginsel.

Maar die godsdienstige gezindheid heelt voortdurend versterking van noode, zal zij niet begraven worden onder het stof door de dagelijksche bezigheden opgejaagd, of bezoedeld met het slijk van wereldsch overleggen en zelfzuchtig bedoelen.

Zulk voedsel wordt den mensch geboden door zijn gebed, lectuur en godsdienstoefening, ook door de niet de laatste verbonden kerkelijke plechtigheden.

Laat ons niet te haastig zijn met een afkeurend oordeel, noch er werk van willen maken om ze at te schaffen, en veel minder er onverschillig voor zijn.

Sluiten