Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wat zegt u daarvan?

We hebben hier dns te doen met het zich wederrechtelijk toeeig'eiicn en gebruiken van andermans werk.

Maar hooren wij eerst hoe het verdere verloop der zaak was.

Het viel, onder de vele gesprekken welke hij met den heer Zelle had, den bewusten auteur op, dat aan de voorstellingen, welke de heer Zelle maakte, overdrijving verre van vreemd was en dat zijn persoonlijke ijdelheid, om het negeeren dooiden heer Mac-Leod, van zijn haat een belangrijke factor uitmaakte.

Toen hij later eens kalm over de zaak nadacht, vreesde hij aan een werkje begonnen te zijn, waar liet beter was geweest buiten te blijven.

Waar de heer Zelle zeer sterk phantaseerde op punten, welke te controleeren vielen, kon hij hier wel bezig' zijn do eer en goeden naam aan te randen van iemand die, bij al zijn gebreken, toch zóó iets niet verdiende. Bovendien was er een dochtertje, een klein meisje, dat, waar de reputatie van haar moeder als danseres in zeer weinig costuum, niet ongerept bleef, later ook nog moest zien hoe haar vader indertijd was ten toon gesteld.

Zijn eerlijkheidsgevoel verzette zich hiertegen. Hij w ou de waarheid weten en schreef rechtstreeks aan den heer Mac-Leod.

Na een kleine briefwisseling bezocht hij deze in Velp en van die zijde een gansch andere voorstelling van de zaken krijgende, dingen hoorende, welke onmogelijk gelogen konden zijn, omdat ze direct te controleeren waren, keerde hij naar Amsterdam terug, vast besloten zich niet tot iets te leenen, waartegen zijn gevoel van recht in verzet kwam.

Ken dag later gaf hy den heer Zelle het ffan.sc.he dossier{!) terug, zeggende dat hij van de zaak geheel afzag.

Dat dus met omzichtigheid liet dossier aan zijn handen wei d onttrokken, is een nieuwe leugen, en de lezer moge zelf 001deelen over de laagheid van deze handelwijze.

Hij dacht dat de zaak hiermede uit was en van Mata-Hari's roman wel nooit iets het licht zou zien.

Eilieve, de heer Yeldt, die, als toemalige vriend van den auteur, van allen op de hoogte was, knoopte in alle stilte niet den heer Zelle onderhandelingen aan, gebruikte wetend of onwetend (maar dit laatste is onwaarschijnlijk) de copy gedeeltelijk van den bedoelden auteur en liet de rest door een ander schrijven.

Sluiten