Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Saul deed de Filistijnen een geduchte nederlaag lijden, waartoe veel bijdroeg de onverschrokken aanval, dien 'skonings zoon Jonathan, slechts van zijn wapendrager vergezeld, op een der wachtposten waagde. Bij die gelegenheid bleek niet alleen Jonathans moed, maar kwam ook aan den dag hoe zeer het volk hem liefhad. Onwetend overtrad hij het gebod des konings, dat niemand iets eten mocht voor den avond, als de vijand geheel verslagen zou zijn, en haalde zich daardoor de doodstraf op het lijf. De koning wist van geen terugtreden, toen het bleek dat de eed, dien hij zwoer, hem zijn zoon moest kosten. Ook Jonathan zelf bood aan te lijden, wat 's vaders ruwe onvoorzichtigheid hem berokkende. Alleen de liefde van het volk, dat tusschenbeiden trad, wist Jonathan te redden.

2. Door de behaalde overwinning was Saul machtig geworden. Ook voor het vervolg betoonde hij zich een dapper veldheer en goed staatsman. Naar liet oosten en het zuiden hield hij Israëls vijanden in bedwang, zoodat hij binnen weinige jaren van de zwakke stammen een krachtig volk maakte, dat zich in staat gevoelde zijn onafhankelijkheid te verdedigen.

De verstandhouding met Samuel werd gaandeweg een minder goede. Hoewel Samuel feitelijk zich had teruggetrokken, viel het den ouden man moeilijk zich niet meer met de regeering te bemoeien. Ilij bleef een belangrijken invloed oefenen op den gang van zaken. Saul van zijn kant kreeg allengs andere inzichten, en zoo kwam het weldra tot een botsing, die ten gevolge had dat zij elkander niet meer zagen. De geestverwanten en volgelingen van Samuel stelden zich ingelijks tegenover den koning. Diens gemoedstoestand werd wrevelig en bitter. Nieuwe overwinningen van de Filistijnen dealen hem, zoo meende hij, in de volksgunst dalen. Ten laatste verviel hij in een toestand van somberheid en achterdocht, die in vlagen van woeste razernij ontaardde.

Samuel had zelfs, als gezant van Jahwe, aan Saul aangekondigd, dat hij vervallen was verklaard van den troon,

Sluiten