Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het is van groot belang, dat wij die eenzijdigheid van Luthers opvoeding in de gedachte houden, willen wij vele zijner daden op lateren leeftijd billijk beoordeelen.

Waren Luthers ouders in vele opzichten kinderen van hun tijd, in één opzicht toonde zijn vader echter, dat hij verstandig boven velen van die dagen was. Hij begreep dat goed onderwijs een kostelijke schat is. Zelfs met groote opofferingen zocht hij slechts het welzijn zijner kinderen. Hieraan gedachtig zegt Luther: „Zij hebben het zich om hun kinderen zuur genoeg laten vallen".

Die opoffering was niet te vergeefs. * De jeugdige Maarten maakte door zijn vlijt, gepaard aan eenen vluggen geest zulke vorderingen, dat zijn vader besloot hem met leeren te laten voortgaan, zelfs zond hij hem naar de hoogeschool te Erfurt.

Hier kon de leergierige jongeling naar hartelust aan zijn onverzadelijken dorst naar kennis en waarheid voldoen. Door ingespannen ijver werd hij reeds in 1505, dus op twee en twintig jarigen leeftijd, tot leeraar in de wijsbegeerte bevorderd.

Hebben wij hier een korte schets van Luthers jeugd gegeven, het zijn vooral drie zaken die wij in dien jongeling opmerken. Allereerst een onverzadelijken dorst naar kennis en waarheid — ten tweede een onvermoeid streven om dien dorst te bevredigen — ten derde een gemoed dat voor machtige indrukken vatbaar was.

Luther in het Klooster.

Wonderbaar zijn menigmaal Gods wegen. Daarvan kan deze schets het bewijs ons leveren. In hetzelfde jaar waarin Luther door zijne bevordering tot leeraar in de wijsbegeerte eene schoone toekomst voor zich zag, vinden wij hem als een eenvoudig monnik in een klooster te Erfurt.

Vraagt gij wellicht, hoe Luther kon besluiten tot dien stap, die door zijn vader ten hoogste werd afgekeurd, en waartegen zijne vrienden hem met alle kracht gewaarschuwd hadden, dan zal Luther zelf daarop het antwoord geven.

„Ik werd monnik", — zoo zegt hij — «niet uit vrijen wil of liefde voor dien stand, veel minder om het lijf te niesten. Neen, maar toen de schrikken en angst des doods mij plotseling omgaven, werd ik gedwongen en geperst om

Sluiten