Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zoo goed als ik, dat ons binnenste zegt: »Elk is zichzelf liet naaste ; dat ons binnenste vraagt: »Ben ik mijns broeders hoeder ?' dat het ons van een ander minder schelen kan, als wij hel goed hebben, wijzelf.

Maar wij durven dat niet te zeggen en wij willen dat niet weten; wij schamen er ons voor. Waarom schamen wij ons voor dien gewonen, menschel ij ken, natuurlijken, alledaagschen karaktertrek ?

Omdat het Evangelie van Christus over die zelfzucht zijn vloek uitspreekt en omdat dat Evangelie werkt op de publieke opinie.

Ziet, daar komt de Christus ons arm, lijdend menschengeslacht te hulp. Hij is niet «zichzelf het naaste" geweest, maar heeft Zijn heerlijkheid verlaten, om hier ellende te dragen.

En als wij nu hoog roemen de solidariteit en vervloeken (met de lippen ten minste) het zoeken van het eigen belang . . dan is dat te danken aan Christus.

eder staan de Kerk en het Socialisme in het nauwste verband.

III. Nu wordt het langzamerhand, om er niet meer uit wijs te worden. Zij staan in nauw verband — zij staan in geen verband. Het is hetzelfde — het is het tegendeel. Zij vallen samen — zij bestrijden elkaar op het vinnigste. Hoe is het nu ?

Ik begin te begrijpen, dat er misverstand in het spel is. En dat het goed zal zijn, aan het Socialisme en aan de Kerk éen voor éen te vragen, wat zij tegen elkander hebben. Dan wordt misschien wat misverstand weggeruimd. En zeker zal het wat helderder worden.

A. IVat heeft liet Socialisme tegen de Kerk? Want als nu waar is, wat ik zooeven heb gezegd, dan moesten

Sluiten