Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

erkennen; maar wij werken zeiven samen om die dingen op de bodem der jonge harten neer te leggen; en zij bljjven daar en oefenen later meer invloed uit dan wij zeiven weten. Ja, veel daarvan is vandaag nog aan het werken in velen van ons ouders die anders beter moesten weten; anders zouden wij nooit toelaten, dat met onze kleinen zo gewerkt wordt; ja, vele andere dingen kunnen wij alzo moeilijk recht inzien, of doen wij of laten wij, waarover een ander, die niet van jongs at onder zulke invloeden verkeerd heeft, zich moet verbazen.

Wat aangaat hetgeen zij in die kinderjaren alzo leren, wijs ik er dus op, dat zij er vooreerst weinig van verstaan, en, voor zo ver zij 't later verstaan, wordt daarmede hun eigen taal op de achtergrond gedrongen.

Wat leren zij een menigte dingen van buiten, die zij als papegaaien nazeggen, terwijl zij er zo goed als niets van verstaan! Het zou uiterst belachelijk zijn, als 't niet zo treurig was, ze lange reeksen versjes te horen aframmelen als een aaneenschakeling van betekenisloze klanken; misschien de helft der woorden verkeerd uitgesproken en zonder dat zij er het minste begrip van hebben.

Naderhand beginnen zij ze te verstaan en wat gebeurt dan? Dit, dat al hun bijbelkennis die zij opdoen, teksten die zij van buiten leeren, grappige of nuttige gedichtjes die zij leren, of versjes die zij zingen, in het Engels zijn en als zodanig hun leven lang hun bijblijven, hun smaak vorriien en de plaats innemen die deze dingen in hun eigen taal moesten ingenomen hebben.

Ik vraag: kan men meer doen om zijn eigen kind van de eerste aanvang af alle respekt voor zijn volk, zijn taal en voor zichzelf te ontnemen, de smaak te bederven en het op een verkeerd spoor te brengen? En ik vraag verbaasd en bedroefd, waarom doen wij dit? Hier behoeven wij toch nog niet zo te vrezen voor de Inspecteur en voor de gevolgen bij de examens. Meent men dan werkelik,

Sluiten