Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wordt gedaan, n.1. de meisjes geheel vrij te laten om te spreken wat zij willen. Dan zal de een misschien nooit Engels spreken en zulks ook niet beter leren; de ander misschien nooit Hollands spreken, en de meerderheid zal misschien in hetzelfde gesprek of in dezelfde volzin de twee talen zó door elkander haspelen, dat het een walgelik brouwsel afgeeft.

Ik erken dat het een lastige zaak is; maar, als 't dan voor de behoorliko opleiding onzer kinderen van zó veel betekenis is, moeten de hoofden van zulke inrichtingen zich de moeite getroosten en de beste oplossing zien te vinden. Men zal naar omstandigheden moeten handelen. Gedurende de éne week of de éne helft der week zou er bijv. niets dan Engels gesproken kunnen worden, en gedurende de andere niets dan Hollands, of men kon de tijdverdeling anders inrichten naar dat men meent, dat de omstandigheden 't eisen.

Als de grote meerderheid der ouders of altans velen hunner dit verlangen, zullen de hoofden der scholen of kostinrichtingen niet behoeven te vrezen, dat zij er te veel schade door lijden zullen. Misschien zullen zij blijde zijn, als men op deze wijze de weg voor hen opent om iets dergelijks te doen, daar zij 't zeiven begeren. Geven zij zó min om onze taal als om zulk een billik verzoek te weigeren, dan moet men ze doen verstaan, dat de schade van de andere kant komen kan, doordat alle Holl. sprekende ouders hun kinderen van daar wegnemen.

Als 't eerst door het land bekend wordt: in deze of die kostschool worden de kinders geholpen, desnoods gedwongen, beide talen zo goed mogelik te spreken, dan mocht misschien deze of gene bekrompen mens zijn of haar kind er niet willen plaatsen, omdat het een van de beide taleu niet moet leren ; doch des te meer anderen, die meer verstand hebben, zullen juist aan die inrichting de voorkeur geven.

s

Sluiten