Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

was noodig, om de gevaarlijke banden, die hier gelegd waren, te verscheuren. In hoeverre hier de oude vader het verwijt verdient, dat hij te veel door de vingers had gezien, weten wij niet. Daarentegen wordt zijne voorliefde voor Jozef ons uitdrukkelijk vermeld, en wij willen die in geenen deele verontschuldigen, hoewei daarmeê niet gezegd is, dat hij zijne overige kinderen niet heeft liefgehad. In elk geval is het liefdeloos en onrechtvaardig gedrag van de laatsten jegens hunnen broeder en hunnen vader daarmeê niet goedgepraat. Hier biedt zich eene schoone gelegenheid aan, om uit te leggen, wat de Catechismus bedoelt, als hij bij de verklaring van het vtffde gebod zegt, dat wij ook met der ouderen gebreken geduld moeten hebben.

En welk eene onuitputtelijke bron is eindelyk het laatste deel van Jakobs levens voor de voor ons geslacht zoo nooge leer va" de voorzienigheid Gods. Doch genoeg. Overzien w« het veelbewogen leven onzes aartsvaders, dan zouden wij het kunnen vergeleken bii den weg van een scheepje, dat nu eens aan een klip dreigt te pletter te slaan, dan weder in het graf der golven verzonken schynt, maar telkens weêr opduikt, totdat het ten laatste, trots alle gevaren, de veilige haven binnenloopt.

Het wederzien van Jozef verheldert als de gouden avondzon Israëls laatste levensjaren, en wij zien aan hem de belofte vervuld: „Ik zal met u zijn." God liet het hem aan geen goed ontbreken, Hü gaf hem genade en eere ook nog in den dood.

Ten slotte nog eenige alles samenvattende opmerkingen: 1. Den aartsvader Jakob verantwoordelijk te stellen voor het vuil der oneerlijkheid en der hebzucht van het tegenwoordige Jodendom is geheel ongewettigd en onrechtvaardig. Er is hiervoor in zgn leven geen grond; het Joodsche bestaan in den gemeenen zin des woords heeft zijnen grond hoofdzakelijk in de maatschappelijke positie van het volk sinds de verwoesting van Jerusalem, en deze positie is weder het gevolg van de verwerping van den eenig Reine en Rechtvaardige, Die de hope des aartsvaders was geweest.

Sluiten