Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat naar andere middelen gezocht zal worden om de schatkist te versterken, om dezen accijns, zoo niet af te schaffen, dan toch belangrijk te kunnen verlagen.

(Prof. C. A. Pekelharing, De volksvoeding en de accijns op suiker. Uitgegeven door den Anti-Suikeraccijnsbond, 1905).

7) ,,Dieren hebben in hun instinct een onschatbaar middel om voor zich te bepalen welk voedsel goed, en welk nadeelig voor hen is. De inensch, die dat vermogen verloor, doet wijs zich in sommige gevallen door zijne redelooze medeschepselen te laten leiden. Doet li ij dat met betrekking tot de saceharine, dan zal hij onder gewone omstandigheden de suiker zeker niet door deze zoetstof vervangen. Verschillende dieren mijden het gebruik van saccharine, zelfs mieren en spinnen, die anders nog al van zoetigheid houden. AVat heeft men bij voortgezet gebruik bij de men.schen gezien? Dat maag en ingewanden wel degelijk in hun functiën worden gestoord. (Rotterdamsch Nieuwsblad, 10 April 1900).

8) „Nu de suiker niet langer meer als een genotmiddel beschouwd kan worden, nu men weet dat zij het beste condiment is om de eenvoudige spijzen van den breeden zoom der bevolking tot smakelijken en gezonden kost toe te bereiden, nu mag men den kleinen man het beste der voedingsmiddelen, welke den mensch geschonken zijn, niet langer onthouden. De accijns moet vervallen ! Daarmede zal men der arbeidende klasse eene practische «veldaad bewijzen van meer dadelijk nut dan zij van de uitbreiding liarer politieke rechten kan verwachten. (G. A. de Lange, in liet In lisch Genootschap, 17 Maart 1890).

Sluiten