Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

§/e/fe/&e

Zoo is dan het oogenblik gekomen , dat ik voor de laatste maal als uw herder en leeraar in uw midden optreed.

Waar zijn ze gebleven, die 13 jaren ! een betrekkelijk lange tijd , een heel stuk menschenleven en toch , hoe spoedig zijn zij voorbijgegaan! Als wij op zulk een levenstijdperk terugzien | dan beseften wij de waarheid van het woord van den Psalmist : „het vaart snel weg, als vlogen wij henen".

Toch is er in die 13 jaren veel gebeurd. Ik herinner mij nog zoo goed den October van het jaar 1892, toen ik

in het avonduur voor het eerst onder u optrad , na in het morgenuur door mijnen vader in uw midden te zijn ingeleid. \ elen uwer waren toen tegenwoordig , maar ook menigeen , die sedert uit onze gemeente vertrokken is, of, zooals wij hartelijk hopen, naar een beter vaderland is heengegaan. Ik gedenk hunner in deze ure. Ik zie velen daar nog zitten op hunne vaste plaatsen , en ik groet ze in den geest niet weemoedige dankbaarheid. Toch zijn die ledig gewordene plaatsen niet ledig gebleven; anderen kwamen, ze innemen en vulden de rijen. God geve , dat zij allen een zegen , een rijken zegen mogen hebben van de prediking des woords en ons gemeentelijk samenzijn.

\ eel is er gebeurd in die 13 jaren. Kinderen heb ik zien opgroeien tot jonge mannen en jonge vrouwen ; menschen , nog in de kracht van hun leven , heb ik grijs zien worden. Hier zag ik huisgezinnen opkomen , ginds zag ik anderen uit elkander gaan. Wat groote veranderingen dikwijls! Csommigen

Sluiten