Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Gemeente! Het tekstwoord, waaraan ik mijn laatste woord tot u wenach te verbinden , vindt gij Hand. 11 : 23£.

,.En hij vermaande hen , dat zij met een vast hart, of, gelijk er letterlijk staat: met het voornemen des harten bij den Heer zouden blijven."

Blijf bij den Heer met het voornemen uws harten!

Gemeente! Dat zij mijn afscheidswoord, waarin ik n wijs op het noodzakelijke en zegenrijke daarvan.

De persoon , M. II.! die de woorden van onzen tekst gesproken heeft, was Barnabas, lid van de Jeruzalemsche moedergemeente, iemand, van wien Lucas getuigen kon: hij was een goed man , vol des II. Geestes en des geloofs. Deze Barnabas was naar Antiochie in Syrië gezonden om daar de Christenen op te zoeken, hen te dienen met raad en daad, en hen in het geloof te versterken.

Toen hij daar te Antiochie gekomen was , zoo lezen wij. en de genade Gods zag, d. w. z., toen hij zag, hoe Gods geest daar aan de harten gewerkt en velen tot Christus gebracht had, werd hij blijde, en vermaande hen allen, dat zij met het voornemen des harten bij den Heer zouden blijven.

Gemeente ! Wat Barnabas den Christenen te Antiochie toeriep, dat roep ik in dit morgenuur ook u toe , waar ik gereed sta zoo aanstonds van u te gaan.

Het is wel opmerkelijk, M. H.! dat Barnabas alleen déze vermaning tot de gemeente richtte. Wel zal hij daartoe meer woorden gebruikt hebben dan hier geboekt staan , wel zal hij het veel uitvoeriger gezegd hebben, maar, zoo wil Lucas, de schrijver der Handelingen, zeggen: hierop kwam het dan toch neer , dat was ten slotte toch , wat hij ze het méést op het hart drukte, dat zij met het voornemen des harten bij den Heer zouden blijven. En waarom zeide hij dat alleen 1 omdat dat alles was. Als zij bij den Heer bleven , dan was

Sluiten