Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wat een rampen! wat een lijden! en wat een ernstige les voor onze mooie angora! Als poesen redeneeren kunnen, net als de menschen, dan had de angora zeker wel eens gedacht dat men nooit zeker is van zijn geluk, en dat de luiheid maar een slechte raadgeefster en leermeesteres is. De grijze kat vond dat het voor hem veel gelukkiger was geweest, geboren te worden op de hoeve, dan voor de angora geboren te worden op het kasteel. De angora was voor haar onderhoud afhankelijk geweest van de grillen harer meesters, terwijl de grijze kat door eigen arbeid in zijn onderhoud had voorzien. Het welzijn der witte kat was afhankelijk geweest van het welbehagen der menschen die haar in ledigheid onderhielden, terwijl de prijze poes zijn levensonderhoud dankte aan eigen arbeid en vlijt, en aan de diensten die hij den bewoners der hoeve bewees.

Alsof hij wezenlijk begrip had van zijn voorrechten, zoo noodigde de grijze onze mooie angora uit om voortaan zijn lot en leven te deelen, meê te gaan naar zijn korenzolder, te slapen op zijn stroo, te leeren muizen vangen als hij en in goede kameraadschap te leven.

Poes stond op, de angora ook, en de goeje grijze nam haar meê naar de hoeve. Hij wees haar den weg, de ladder op; de angora, doodmoede en uitgeput, had moeite hem te volgen. Maar eindelijk bereikten

Sluiten