Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

genoeg reikte, om zijn weetlust te kunnen voldoen, waagde hij het de stuurlieden aan te spreken.

Op vijftienjarigen leeftijd matroos geworden, verliet hij den zeedienst, om gedurende eenigen tijd onder prins M a u r i t s in 't leger te strijden. Om welke reden dit geschiedde is onbekend, toch zag men toenmaals zulk een verandering weieens meer gebeuren. Als konstabel nam De Ruyter deel aan 't beleg van Bergen op Zoom, maar weldra keerde hij tot zijn oude liefde, de zee, terug.

Als matroos op een oorlogsschip geplaatst, ontving hij in een scherp gevecht een hoofdwonde, waarvan hij echter weldra genas. Erger was, dat zqn schip door de Spanjaarden werd genomen, en hij dus met de geheele bemanning krijgsgevangen geraakte. Nu weet men, dat 't lot van gevangenen in dien tijd niet zeer benijdenswaardig was, vooral bij de Spanjaarden, die hen veelal op de galeien lieten roeien. Daarom beraamde De Ruyter met twee lotgenooten een plan tot ontvluchting, een waagstuk, dat hun 't leven had kunnen kosten. Toch wisten de ondernemende Hollanders aan hun bewakers te ontkomen, waarna zij onder de grootste gevaren door Spanje trokken, al bedelende den langen weg door Frankrijk aflegden, maar eindelijk gelukkig 't vaderland weer bereikten.

Een ervaren zeeman als De Ruyter behoefde in dien tijd niet lang naar een schip te zoeken. Weldra zien wij hem dan ook weer op een koopvaarder geplaatst; ja het duurde niet lang, of hij kreeg een aanstelling als stuurman op een walvischvaarder. De reis naar 't noorden leverde hem niet weinig voordeelen op, daar de walvisschen toenmaals zeer overvloedig in de wateren der IJszee te vinden waren. Vervolgens nam hij deel aan een reis naar 't zuiden, maar ontkwam in de straat van Magalhaes nauwelijks aan den dood.

Sluiten