Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

altijd wel plekjes, vrij van wind en in de schaduw van het eiken hakhout. Ik heb hier meermalen den Martintoren gezien. Als men dien ontdekt, is het niet onmogelijk den Atoren ook te vinden, misschien zelfs dien van de Rademarkt.

Van Schipborg kan men reeds vlak bij de herberg een zandweg naar Zuidlaren inslaan. Maar als wij dezen voorbijgaan, bereiken wij spoedig een punt, waar naar links de brug over het Diep is te zien, dat hier sterke krommingen beschrijft. Van de hoogte rechts heeft men er een mooi gezicht op. Grootsch zijn de indrukken in Drenthe maar zelden, maar oneindig liefelijk en verfrisschend. Wij gaan de brug nu niet over, maar houden rechts. Onze weg neemt na eenige minuten weldra den eersten weg naar Zuidlaren in zich op en nu gaan wij op Dennenoord aan en langs reeds bekende paden naar huis.

GROOTERE WANDELINGEN,

VAN HET STATION ZUIDLAREN UITGAANDE EN DAARHEEN TERUG, OF NAAR HET DORP ZUIDLAREN.

„Die Probe eines Genusses ist seine Erinnerung." Jean Paul.

Een paar punten stel ik in het licht.

1». Ik kies dit station als uitgangspunt, omdat het grootste coutingent der wandelaars door Groningen wordt geleverd. Daaraan heeft veel goedgedaan, dat de staatsspoor des zomers de Groningers voor een kaart-enkele reis laat heen en weer reizen ;ot Zuidlaren en Assen. Ik ben al eens op een mooien zomermorgen te Zuidlaren met 60 heeren, dames en kinderen uitgestapt. En nu de lijn Assen—Stads Kanaal langs de zuidelijke grens van ons terrein loopt en geschikte tijden voor de Groningers heeft om naar huis te gaan, nu zal dat aantal nog wel toenemen.

2°. De meeste dier 60 wandelaars had ik dien morgen al uit het oog verloren, toen ik een half uur had geloopen. Toen zag ik vier van hen koers zetten naar Taarloo; zij gingen zeker naar Assen (3 a 4 uur gaans). De anderen waren allen in de richting van Zeegse of Schipborg verdwenen, zeker om den dag

Sluiten