Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

misschien wel, op de stoep stond, 'k zou me dood schamen!" Studeren dus! Is 't wonder, dat er in de universiteitssteden zoveel onwaardigs bedreven wordt door de heren studenten? Is't wonder dat ze niet met volle ambitie bij hun werk zijnde, naar de middelen uitzien om de tijd te doden? Wat zoud.£tL.Ye!en, die nu hun leven voortslepen met geestdodend werk in sombere fabrieken daar beter op hun plaats geweest zijn!

Gelijk met mij studeerde op de Kweekschool te Haarlem 'n jonge Fries, 'n Intelligente jongen met veel wilskracht. Vader was onderwijzer, 'n oudere broer was onderwijzer, hij zou ook onderwijzer worden. Had ie er zin in, toen ie er heen ging? O nee, helemaal niet. En trouwens, wie weet nu op veertien-, vijftienjarige leeftijd te oordelen over 'n vak als 't onze, en wie kan dus al kiezen? Een enkele misschien, bij wie de lust tot onderwijsgeven, tot 't onderricht van kinderen al zeer geprononceerd is. Maar studeren wou ie wel! En hij heeft hard gewerkt. Maar wat gebeurt er? Nauweliks is ie geslaagd en 'n paar maanden in betrekking, of ie legt 't bijltje er bij neer, en gaat bij 'n timmerman in de leer. Hij wil architect worden. En van onderop dus beginnen, 'k Heb 'm uit 't oog verloren en 'k weet niet, hoe 't hem gegaan is, maar hij had wilskracht en zoals 'k zei 'n heldere kop. Hij zal zich dus wel redden. Maar zo zijn er niet veel.

Denk je nu in 't leven in van iemand, die na 'n paar maanden tot de ontdekking komt, dat ie er absoluut niet toe geschikt is; die wel 'n neiging heeft tot iets anders, maar noch de moed noch de veerkracht heeft z'n loopbaan te verlaten, z'n familie allicht tegen zich in 't harnas te jagen en wat niet 't minst zwaar weegt 'n onzekere toekomst tegemoet te gaan. Dan sukkelt zo iemand voort, eerst vindt ie 't erg beroerd, langzamerhand went 't, hij trapt lijdzaam door in de tredmolen van z'n leven. Hij krijgt misschien 'n vrouw, gaat voor de hoofdakte aan 't ploeteren, want 't moet, 't geeft honderd gulden meer, sjouwt voor Fransen Engels misschien, krijgt kinderen, gaat privaat-lessen geven en scharrelt zo een veertig jaar door. Dan gaat ie dood. Er is 'n illusieloos leven minder op de wereld.

Sluiten