Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zorgd uit, die van de ander is altijd met vlekken, viezig en vuil. In negen en negentig van de honderd gevallen heeft de eerste lust en aanleg voor tekenen en de ander niet.

En zo is 't met alle vakken, de een werkt vol zorg en toewijding aan z'n rekenkundige vraagstukken, de ander aan z'n kartonwerk, en hoewel er ook naturen zijn, die bijna alles netjes en ordelik afleveren, zo kan toch de graad van netheid maatsta; zijn voor hun lust tot 't een of ander vak.

De school is in deze 'n weerspiegeling van de maatschappij. En 't is dus in 't belang der maatschappij, dat de rechte personen op de rechte plaats komen, 't Zal dus in t belang der maatschappij zijn, als de school daartoe meewerkt. Hoe hij dit kan doen, of liever hoe 'k mij voorstel dat hij dit kan doen, strafs.

Er is meer. Zo even hebben we aangetoond, dat 't geluk van de enkeling er door bevorderd wordt, als z n bekwaamheden zich vrijelik kunnen ontwikkelen. Wat heerlik in n maatschappij te leven, waar ieder ouder, zonder vrees voor materiële misère, zonder schaamte voor beneden z'n stand te gaan, z n kinderen gelegenheid kan geven zich in de richting door hun individualiteit aangewezen op te groeien. Daar zullen veel gezichten vrolik staan, die nu somber zijn en betrokken, daar zal in veel fabrieken, dan ingericht naar de eisen der hygiëne en de zo natuurlike verlangens naar vriendelikheid om zich heen, ook in de werkplaatsen, dan zal uit veel fabrieken vrolik gezang de arbeid begeleiden, waar nu slechts gonzen de donkere geluiden der masjines. Wat zal dan de hele maatschappij meer blijheid, meer levensvreugde kennen! Want gaat 't in de maatschappij niet als in 't huisgezin, als in ons eigen lichaam, en zal haar schoonheid en kracht niet z'n grootste volheid bereiken, wanneer alle leden van 't huisgezin gelukkig zijn, doet 't geluk van één t geluk van allen niet stijgen, en werkt niet 't ongeluk van één neerdrukkend bedroevend op allen; en werkt ons lichaam niet 't best, voelen we ons niet 't gelukkigst, wanneer al onze organen werken aan de arbeid waarvoor ze bestemd zijn, niet meer, niet minder en niet andere arbeid? Hoe kan dan de maatschappij gelukkig zijn in

Sluiten