Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en roepen tot een vroolijke samenkomst met oude en nieuwe vrienden: Simplex Vkhi Sigillum!

Wat ze eigenlijk beteekenen, kan mij niet veel schelen. De spreuk is een oude dierbare klank en de naam van een geliefd dispuut. Een dispuut waar, in mijn studententijd, de Eenvoud werkelijk het Kenmerk van het Ware was. Een heelen avond voordragen, debatteeren en rooken — en tot slot een nabroodje met den onvennijdelijken ossehaas en wijn van den Leidschen gifmenger. Eens in 'tjaar een dies, met anderen wijn — te veel mehercle! Omne nimium nocet.

Tegenwoordig neemt, naar ik hoor, Brussel een belangrijke plaats in op de jaaragenda van het gezelschap. Een blijk van zich ontwikkelend flamingantisme? Brussel is ver weg en lijkt mij minder eenvoudig dan onze plaatsen van samenkomst vijftien jaar geleden. Het is misschien een teeken van de doorwerking der paganistische levensbeschouwing onder de studeerende jongelingschap. Er is iets weelderigs in den naam. . . .

Maar ik heb er volstrekt geen bezwaar tegen. Ook dan blijven de beginletters nog toepasselijk: Sit Venia Sybaritis!

Heil U, mijn oud dispuut! Als ik minister was, ik schonk U het jus promovendi cum effedu civili,

Sluiten