Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Buitenzorg, 10 Augustus 1904.

Tweemaal bereikte mij eene oproeping om mede te werken aan de samenstelling van het Gedenkboek, dat bij gelegenheid van bet 30-jarig bestaan van ons geliefd dispuut Simplex Veri Sigillum zal worden aangeboden. Herinneringen aan Leiden, aan gezelschapsavondeu, aan een vriendenkring, waaraan ik zooveel te danken heb, werden wakker. Maar... in een land als Indië, zoo hemelsbreed verschillend van patria, dat men een dubbel bestaan moet kunnen leiden om in beide volkomen mede te leven, kost het moeite om zich te ontworstelen aan den greep van den dagelijkschen arbeid, en wat heeft Jong Simplex aan een banalen gelukwensch of aan een bijdrage in zorgvuldig gekozen, doch daarom juist gekunstelde bewoordingen? Geen heldere klank van het frissche woord — de uiting van waar gevoel, officieel zou de vorm zijn, officieel de heilbede. . . .

Ik gaf er wat voor mede te kunnen aanzitten bij het feestmaal, oude vrienden en kennissen terug te zien, en met een glas goeden wijn Oud en Nieuw Simplex toe te drinken — misschien zou de oude

Sluiten