Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

baarheid een stuk van zijn gebied af. Zij stichtten hierop een nieuw staatje, hetwelk zij „de Nieuwe Republiek" noemden. Botha vestigde zich in deze z.g. Nieuwe Republiek en kon met trots zeggen, dat hij zich zelf een nieuw vaderland had helpen bevechten. Op zijn plaats „Waterval" — ook al in den oorlog verwoest — toonde hij, welk een man van ontwikkeling en vooruitgang hij was door de wijze, waarop hij haar tot een modelhoeve wist te maken, wier faam wijd en zijd bekend was.

Het was in dit land dat Botha met zijn eerste openbare ambt werd bekleed, toen zijn medeburgers hem tot veldcornet verkozen. Lang echter bestond de Nieuwe Republiek niet. Onder den naam van Vrijheid werd zij na eenige jaren op verzoek der inwoners als nieuw district bij de Z.A.R. ingelijfd. De landhonger van de „loyale" kolonie Natal heeft thans het district tot Natalsch grondgebied gemaakt, een onwaardige concessie der Imperiale regeering, welke Louis Botha diep gegriefd heeft. Hoe groot de liefde van Botha voor zijn district is, hebben de wanhopige, doch vruclitelooze pogingen aangetoond, die hij in het werk heeft gesteld èn te Pretoria èn te Londen om dezen afstand alsnog ongedaan te maken. Maar de man, die het zware offer der onderwerping van zijn volk aan den vreemden overweldiger heeft helpen brengen, zal nu liever met lieren trots zijn bezittingen vaarwel zeggen, dan ook nog den smaad van een opgedrongen Natalsch onderdaanschap torsen.

In 1896 werd Louis Botha door de burgers van het district Vrijheid naar den Eersten Volksraad afgevaardigd en hij is tot de opheffing van dit lichaam door den vrede lid ervan gebleven. Hij onderscheidde zich daar spoedig door zijn welbespraaktheid en zijn goed inzicht in zaken; hij was tevens een der toonaangevende woordvoerders der zoogenaamde progressieve partij, welke zich kantte tegen het conservatieve Krugerisme. Aan de eerlijkheid zijner politieke overtuiging twijfelde niemand. Zelfs zijn ietwat plotselinge

Sluiten