Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

belang van het land het eischte. Lof of blaam lieten hem koud; hij deed zijn plicht in nederigheid en verlangde, dat anderen het zouden doen. Toen generaal du Toit weigerde, gehoor te geven aan de la Rey's verzoek om versterkingen bij een gevecht aan den Delagoa-spoorweg — iets wat Schoeman hem ook zoo vaak geleverd heeft bij Colesberg — stelde de la Rey de regeering voor het alternatief: „Du Toit ontslag of ik." Aan Botha werd de zaak te beslissen gegeven, maar dezen werd de taak gemakkelijk gemaakt, want du Toit verdween vrijwillig vóór Botha had gesproken. Hij raadde wat de uitspraak zou zijn geweest.

Zulk een alternatief beteekende iets voor een man van de la Rey's karakter. Niet om de kwestie van het durven, niet wegens vrees voor een mogelijk échec. Maar om het in de schaal te werpen van zijn eigen persoonlijkheid tegen die van een wapenbroeder. Want het is ten eenenmale tegen de la Rey's natuur zich op den voorgrond te plaatsen; dat een goede gang van zaken het eischte was dan ook voor hem de eenige beweegreden,

Ook op de" reis ia Europa treedt de la Rey het minst op den voorgrond en het lijdt geen twijfel of de stormachtige verwelkoming, die den drie generaals overal ten deel valt waar zij ook komen, zou deze nederigste onder zijns gelijken alras ontvluchten, ware het niet, dat hij zich bewust is, dat hij daarmede de hulde van het vastelandsch Europa aan zijn volk in ontvangst neemt en het belang dient der hem zoo dierbare Afrikanerzaak; de zaak, voor welke bet roemruchte triumviraat, waarvan hij deel uitmaakt, alles, leven en goed, heeft veil gehad, en waarvoor het thans den bedelzak heeft aangegord om te voorkomen, dat hun ras ondergaat in den geestelijken en economischen strijd, dien het nu te voeren heeft met een overwinnaar, wiens onverzoenlijke haat niet is begraven met de vlaggen der met onvergankelij ken roem gevallen vrije Boerenrepublieken.

Sluiten