Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voorlezingen over de nieuwere kerkelijke geschiedenis, doorgaans zóó boeiend en wegsleepend, dat hij gerust een kwartier, een halfuur zelfs over den gewonen tijd mocht doorpraten, zonder dat iemand der toehoorders een teeken van ongeduld gaf.

„Als voor de vuist behandelde hij voortaan enkele meest geliefkoosde onderwerpen: op de eerste plaats de Hervorming met haar oorzaken en gevolgen, dan de Fransehe Revolutie en het verband tusschen beide omwentelingen, het Josephisme, het liberaal-Katholicisme in de eerste helft onzer eeuw, den Syllabus, de Concilie's van Trente en het Vaticaan enz." 1

Breed van opvatting gelijk hij in alles was, liet hij zich weinig in met jaartallen en feiten, niet meer dan strikt noodzakelijk werd geacht. Doch „met levendige kleuren maalde hij toestanden af; hij ging de ontwikkeling na van verschillende richtingen; in forsche lijnen schetste hij de karakters van beroemde mannen, die hun tijd hebben beheerscht" (t. a. p.).

Ook behandelde hij nu en dan actueele vraagstukken, naar aanleiding van eene vraag of interpellatie, door een der meer vrijmoedige leerlingen — professor was onder oud en jong zeer populair — in den aanvang der les tot hem gericht. Wat Schaepman eens van zyn voorganger en meester getuigde: „professor Van Vuuren had mij den schedel losgeslagen en met machtiger ideeën gevuld. Hij had mij de oogen geopend voor breeder, dieper, hooger vergezichten",3 — dat zullen op hunne beurt niet weinigen van Schaepman's leerlingen over hemzelf met grooten dank erkennen. En wanneer naderhand, bij politieke geschillen, de „overgroote meerderheid" zijner geloofsgenooten tegen hem werd uitgespeeld, dan kon de Doctor gerust zijn, dat in het Aartsbisdom, waar de meeste geestelijken het zich een eer rekenden zijne leerlingen te zijn, de „overgroote meerderheid" van den clergé trouw aan zijne zijde bleef. Zij was zijn nooit weifelende achterhoede, welke den

' Het Cetitrmn 15 Aug. 1892. 2 Verz, Dichtw. XVI.

Sluiten