Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Eens verlieten ze de kamer waar het vinkje stond, om te gaan eten. Toen ze na het eten terug kwamen slaakten ze een luiden kreet van angst en verdriet. Hun moeder kwam toegeloopen en vond hen bij de kooi staan. Een paar der spijltjes waren verbogen of kapot, en de kat sprong juist van de vensterbank naar beneden met het arme vinkje in zijn bek.

't Vogeltje was niet dood, want zijn vleugeltjes gingen nog heen en weer. Ze liepen de poes na, maar die verstopte zich onder een grooten armstoel en wou den vogel niet los laten. De vader tl ie juist binnen kwam, greep de vuurtang en joeg de kat van de eene kamer naar de andere. De vleugeltjes van den armen vogel waren nu heelemaal stil. Eindelijk kwam de zware tang op den kop van de kat neer en deze liet den vogel nu los, die dood neerviel, maar de poes-zelf viel óók dood.

Sluiten