Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schreeuwden terug, en o, hoe blij klonk hun stem! — en spoedig zaten ze alle drie goed en wel in de boot.

liet zou moeielijk vallen hun aller blijdschap te beschrijven. Jetje lachte en schreide om beurten; ze sloeg haar armpjes om Jonas' hals, en kuste zijn ruwe verweerde wangen. En de oude man roeide uit alle macht, zoodat het niet lang duurde of de kinderen lagen in hun ouders armen, koud, nat, heelemaal overstuur, — maar gered!

Jet en Wouter vertelden hoe het geval in elkaar zat, maar Rob was stil. Hij begreep wel dat het heele ongeluk gekomen was door zijn achteloosheid, bij het vastbinden van de boot. Doch zijn moeder, die voelde wat er in hem omging, drukte hem aan haar hart en zei: »Je bent met dat al toch een flinke dappere jongen, en je bent een ridderlijke broer voor Jet geweest!«

Sluiten