Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

was. Ze liep netjes midden op het pad, wèl zorgende dat ze niet te dicht bij het gras langs den kant kwam. Het pas door den tuinman besproeide gras mocht haar zijden vachtje eens nat of vuil maken!

Zoo wandelde zij langzaam voort, met loome, lustelooze bewegingen van een kat die zich verveelt, toen er eensklaps uit een boschje heestergewas een andere kat te voorschijn sprong, en midden op het wandelpad, vlak voor den neus van onze angora, staan bleef.

De mooie angora maakte óók een sprong, maar van schrik, want zij had heelemaal niet op zoo'n ontmoeting gerekend. Plotseling zette zij een hoogen rug en ronde oogen, keerde zich om, en verwijderde zich langzaam van de andere kat.

Maar deze scheen het daarentegen heel prettig te vinden een soortgenoot te ontmoeten. Op haar teentjes sloop ze naar de angora toe, vroolijk miauwende, en begon daarna van blijdschap allerlei gekke sprongen te maken. Ze scheen tot de angora te willen zeggen: »Ik ken je wel niet, maar we zijn van dezelfde familie, laten we maar kameraadjes wezen.« E11 ze ging voort met om haar heen te dwalen, 1111 en dan hoog op haar vier pooten staande, dan weer een fermen sprong nemende, als wilde ze haar uitnoodigen een spelletje te doen.

De angora, al deze bewijzen van ingenomenheid

Sluiten