Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

v an Spanje. Hoe diep hij ook in die hoop werd telenrgeste d behoef ik niet te herinneren, maar tot het einde toe bleef h,j volharden in zijn meening, en later '8 gebleken hoe wijs en verstandig zijn staatkundig beleid ,s geweest: de dreigende overheersching dei Spaansch-Habsburgsche monarchie is afgewend door eene staatkunde, die Willem van Oranje, ook ondanks de Fransche furie, tot zijn dood toe is trouw ^ebleven. hij heeft het helaas niet mogen beleven, dat het gevaar was afgekeerd; hij heeft evenmin de overtuiging mede in het graf kunnen nemen, dat de gewesten, waar zijne voorzaten en verwanten ten naastebij twee eeuwen als Nederlandsche grondbezitters en grootwaardigheidsbekleeders hadden geleefd, en waar hij zelf van zijn elfde jaar af zijn rijk en werkzaam leven had doorgebracht, een rang innamen onder de vrije Europeesche staten, en een Nederandsch volk tot volkomen zelfbewustzijn was eekomen. Maar ook ten deze is zijn onverdroten arbeid onvergetelijk. Vruchteloos heeft hij gepoogd door de beroemde Gentsche pacificatie de Zuidelijke en de Noordelijke gewesten, de Roomschen en de nietRoomschen, te vereenigen tot den gemeenschappeliiken strijd en te verbinden tot eene staatseenheid onder en door het oppergezag der Algemeene Staten; vruchteloos ook heeft hij beproefd door den Godsdienstvrede den scheidsmuur te doen vallen, die tusschen de beide gezindten gerezen was; vruchteloos stelde hij nog in 1579 de onderteekening der Unie van Utrecht uit in de hoop dat ook in het Zuiden de toetreding tot die Unie zou mogelijk zijn. Zij was dat niet. De wapenen \an Pai ma niet alleen, maar de scherne teerpn<^11;r»rr

10

Sluiten