Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

producten der leerlingen, bij voorkomende geiegenneia wellicht een door hen zelf georganiseerde liefdadigheidsbazaar, voor de gewonde Boeren b. v., kortom, onafzienbaar is 't getal van denkbare levensuitingen der school, waaruit de vindingrijkheid van een collega, die het denkbeeld, dat ik hier sta te propageeren, met het hart gevat heeft, gemakkelijk een aantal zal kunnen kiezen, die licht nog beter bij onzen landaard zullen passen, dan wat ik van den vreemde heb afgekeken. En dat zulke denkbeelden niets hersenschimmigs hebben zelfs in ons land, mag ik afleiden uit het feit, dat de beide Utrechtsche gymnasia een uniformpet hebben aangenomen, een „petit moyen", zeker, maar, in het licht van deze beschouwingen bezien, gansch niet van belang ontbloot. Wanneer mannen als Dr. Damsté alhier en de heer Wesseling te Amersfoort hun denkbeeld: „de sport in dienst van en in bondgenootschap met de school" mochten doordringen, dan zou ook dit bijdragen om in de leerlingen 't besef te wekken, dat de school een levend organisme is, welks leven zij meeleven. Zijn zij eenmaal zoover, dan zullen zij die school ook beginnen lief te hebben en dan zullen zij ook van hun kant wel vormen weten te vinden om aan dat besef uiting te geven, gelijk die schenkingen, die men in alle Duitsche schoolverslagen vermeld vindt: naast geschenken van den Keizer, van het Cultusministerium, van het schooltoezicht of van den gemeenteraad altijd ook schenkingen van leerlingen en oud-leerlingen, bijdragen voor de bibliotheek of voor de schoolverzamelingen, versieringen voor de

Sluiten