Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

blaassteen vroeger herhaaldelijk in chloroformnarkose met lithotripsie behandeld, ditmaal werden 2 narkosen in één week (!) goed verdragen en ook de derde zitting met Y2 uur narkose verliep zonder stoornissen; den 2den dag daarna werd de toestand plotseling zeer slecht en patiënt overleed onder snel zich ontwikkelende asphyxie. Met deze korte opgaven volstaat de schrijver, die nog even spreekt over drie patienten, die na narkose aan hartzwakte stierven. Ook de 2de observatie van Heintz : vrouw van 51 jaar met carcinoma uteri, te voren onderzocht in narkose: operatie 3 dagen later; den volgenden dag sterke apathie, buik niet pijnlijk, niet opgezet, temp. 38, pols 100—136, klein; 2en dag toenemende pols-frequentie, dood in collaps; bij sectie alleen de voor chloroform aangenomen veranderingen.

Sprekender is E. FRaNKELS derde geval in zijn bekende onderzoekingen over den chloroformdood.

Carcinoma pylori; narkose van 4 (!) uur met 200 gram chloroform, dood na twee dagen onder toenemenden collaps. Bij lijkopening bleek de wond normaal, geen spoor van sepsis, sterke fragmentatie der hartspierfibrillen, waarvan vele structuurloos zijn en de dwarsstreeping verloren hebben, lever vol oranje pigment, vele cellen uiteengevallen, kernen niet meer te kleuren; in de gewonden nierbuisjes nekrose en kerndood der epitheliën. Klinisch was alleen iets van de hartdegeneratie te merken, doch bij de sectie vinden wij weer het volledige beeld.

Een zekere bekendheid heeft de mededeeling van Ambrosius verworven: vrouw van 43 jaar, pyosalpinx; narkose van 3 uur met 190 cM. chloroform; na de operatie collaps, geen albuminurie, later zeer licht. , Dood na 90 uur onder toenemende cyanose en hartzwakte. Sectie: lever zeer groot, geel-bruin, week, zeer vet, mikroskopisch sterke vettige ontaarding; cellen en kernen echter behouden; nieren: glomeruli normaal, in de gewonden buisjes en opstijgende lissen zijn nagenoeg geen celkernen meer te zien en zijn de epitheliën in een structuurlooze massa veranderd; geringe vettige ontaarding. Het hart vertoont aanzienlijke vettige degeneratie en zeer sterke fragmentatie. Geen spoor van sepsis of peritonitis, evenmin als bij het leven.

Ambkosius maakt daarbij opmerkzaam op het uitblijven der ademhalingsvermeerdering, die men bij hartzwakte zoude verwachten. Hetzelfde heeft Ostertag vroeger bij zijn dierproeven

Sluiten