Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

die meestal de laatste dagen vóór den dood niet ontbx-eekt. Enkele malen zijn leucine en tyrosine in de urine gevonden. De pols is week en klein; de harttonen zwak en dof; liet epigastriuin en de leverstreek vaak gevoelig bij druk; veelal klaagt de patiënt spontaan over pijnlijke gewaarwordingen in die streek; de lever tevoren van normale afmeting kan duidelijk palpabel worden.

De slaap ontbreekt gewoonlijk geheel; de apathie, een typisch symptoon, neemt toe; het braaksel neemt weldra de onheilspellende koffiebruine tot zwarte kleur aan (vomito negro), waarin met de proef van Weber rijkelijk haematine kan worden aangetoond. De faeces zijn sterk gekleurd, bevatten veel urobiline. Soms treden in de facialis en de ledematen trekkingen, ook echte (cholaemische) krampen op, die op een epileptiformen aanval kunnen gelijken; patiënt delireert en schreeuwt luidt, de onrust stijgt; patiënt wil het bed verlaten, wordt wild en verspilt zijne krachten, spuwt om zich heen, laat weldra urine en ontlasting loopen en moet voortdurend en met groote moeite bewaakt worden. De hartzwakte schrijdt voort; veelal treedt cyanose op; de ademhalingsfrequentie was soms opvallend gering, de laatste dagen veelal onregelmatig, of met type van Cheyne-Stokes.

De brakingen gaan hardnekkig door, totdat weldra coma volgt; de collaps neemt toe en in weinige dagen is de tragedie afgeloopen, die een trefï'enden indruk maakt, daar gewoonlijk het wondverloop gunstig is en de operatie soms bij te voren bloeiende personen om een kleinigheid ondernomen is.

Al de gevallen, die ik uit de litteratuur heb bijeen gezocht — een dertigtal — en die van eigen waarneming (zes gevallen) plaats ruimte verbiedt mij deze hier mede te deelen vertoonen een opvallende gelijkenis met elkander, waarin de cholaemische verschijnselen het gehef vtebeeld beheerschen; er zijn er daaronder verschillende, i- een andere oorzaak van den „icterus gravis" geheel is uitgesloten.

De vraag is of men op dit symptomen-complex het etikel „acute gele lever-atrophie mag hechten.

De patholoog-anatomen van verschillende klinieken hebben blijkbaar niet geaarzeld o.a. Frünkel, Langerhans enz., anderen oordeelen hierover afwijkend en stellen voor de diagnose acute gele lever-atrophie andere eischen.

Sluiten