Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

iU

Gay-mjssac , en véél later onafhankelijk van hem, Ostwald, hebben hierin eene algemeene natuurwet erkend, die niet den naam van de „wet der reaktie-stadiën" bestempeld wordt, en die korte! ij ks geformuleerd, aldus luidt: „Hij het verlaten van een bepaalden aanvangstoestand zoekt een stoffelijk systeem niét den stabiel sten, maar den 't méést-nabijzijnden metastabielen toestand op." Men heeft ook zelfs bij de elektrolytische dissociatie der méérwaardige basen en zuren deze trapsgewijze afsplitsing der ionen herhaaldelijk gekonstateerd.

Nergens echter wellicht is de geldigheid dier wet weer zóó duidelijk voor dén dag gekomen, als bij de studie der radioaktieve omzettingen. Bij de voortdurende transformatie van de atomen der radioaktieve elementen: uranium, thorium, radium, polonium en aktinium, worden geheele reeksen van zulke labiele tusschen-toestanden doorloopen, welke alle voorbeschikt zijn om weer te verdwijnen en waarhij er zijn , wier hal veeringstijden nauwelijks enkele minuten of zelfs maar sekunden bedragen. Bij het aktinium kent men zes, bij het radium acht, bij het thorium eveneens acht van zulke vergankelijke tusschenprodukten of metabolen\ terwijl men bij aanname van Kutherford's voorstelling betreffende den gradueelen overgang van liet uranium in het. lood, thans, — met 't pas —- ontdekte ionium

Sluiten