Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en zelfs wenschelijk zou zijn de bezigheden te hervatten, is een quaestie, waarmede hij zich liefst zoo min mogelijk bemoeit," enz..

Aan het slot van het door Dr. Bolten aangehaalde opstel van Prof. Korteweü ') ontleen ik nog het volgende. „Het groot aantal traumatische neurosen, dat tegenwoordig op Nederlandschen bodem groeit, wordt tot zekere hoogte door ons, geneeskundigen, door onze goedmoedigheid gekweekt. Misschien kan deze overtuiging alleen reeds veel goed maken. De geneeskundige, die de eerste hulp verleent en de eerste behandeling leidt, zal in dezen den meesten invloed ten goede kunnen uitoefenen. Ten bestwille van zijn patiënt zal hij zich tot een schijnbare geringschatting van het ongeval moeten dwingen. Elke dwaling is betreurenswaardig, maar den laatsten tijd werd meer gedwaald in overschatting dan in geringschatting.

Voorts hoopt Prof. Korteweü, dat ook de arbeider zelve op den duur, meer dan tot heden, de gevaren zal leeren vreezen „der lokkende sirene, die hem rust wil geven, waar werk, zelfs pijnlijk werk het geneesmiddel is.

„Maar bovenal moge de werkgever hem als van ouds 2) de helpende hand reiken. De werkgever verzette zich tegen de inhumane gedachte, die zich aan hem opdringt, dat nu hij voor de ongevallen betaalt, hij zich verder daarmee niet te moeien heeft en dat hij daarom recht heeft den arbeider, zijn arbeider, wien een ongeluk getroffen heeft, van zich af te stooten en den toegang tot zijn werkplaats te ontzeg-

1) De invloed van de ongevallenwet op de genezing van traumatische

beleedtgingen, te vinden in het Nederlandsch Tijdschrift voor Geneeskunde, jaarg. 1908, bl. 1655 en volgg..

l) Door mij onderstreept.

Fabius, Verzekeringsdwang. j,

Sluiten