Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

rente aan te vullen. Dus moeten die eigenlijk hooger zijn.

Dan weet men, hoe slechts met moeite in het verschiet, dat ontsloten wordt, de leeft ij dsg/ens op eenigszins hoog peil gehouden wordt. Verlaging daarvan wordt met kracht door velen verdedigd. Waartegenover dan ter geruststelling vaak wordt aangevoerd, dat men immers naast eene ouderdomsverzekering ook eene invaliditeitsverzekering wil, waardoor geholpen worden, bij vvie behoefte aan hulp vroeger voorkomt. lerwijl daarbij nog te voegen ware, dat immers in Duitschland gebleken is, hoe gemakkelijk het gaat die leeft.jdsgrens voor ouderdomspensioen goeddeels tot eene doode letter te maken, en wel door zich een invaliditeitspensioen op vroegeren leeitijd te doen toekennen.

Voorts lokt men natuurlijk een streven uit om den kring der geprivilegieerden, die uit de staatskas trekken, steeds grooter te maken. Het inkomencijfer is natuurlijk tamelijk willekeurig. Een treffend voorbeeld van dat opschuiven naar boven heeft men ook te onzent.

In 1895 schreef Dr. Kuyper : „De verzekering strekke zich uit tot mannen en vrouwen, die voor loon arbeiden, en wier loon de som van b.v. f 600 niet te boven gaat." ') Daarentegen werd in het ontwerp van 1905, betreffende verzekering met het oog op invaliditeit en ouderdom, door Dr. Kuyper als Minister ingediend, als loongrens voor de vaste werklieden. tot wie zich de Regeering om praktische moeilijkheden bepaalde, reeds f 1000 gesteld.

Waarlijk, als op de uitkomsten der z.g. Duitsche verzekeringswetten wordt gezien, dan bestaat er toch weinig reden navolging daarvan voor eenig volk tot zegen te achten. De kosten klimmen op beangstigende wijze, en halen eene

l> Proeve van Pensioenregeling voor werklieden en h unsgelijken, bl. 91.

Sluiten