Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ten en bestaan. Den buik in zijne macht hebbende, had hij alles.

En reeds het opleggen van verzekeringsdwang is een zwaar en volledig despotisme. Met deze theorie, merkt op Lekort 1), dat men voorzorgsmaatregelen nemen moet met het oog op hen, die door traagheid of onbekwaamheid daartoe niet overgaan, komt men tot rechtvaardiging van het despotisme, tot eene verklaring van voortdurende tusschenkomst in alle handelingen van het leven.

Der particulieren levenswijze, het besteden van hun geld, het voorzien in hun onderhoud, blijve buiten alle onmiddellijke staatsinmenging. Elke stap op dit terrein leidt tot volgende stappen. En daarmee óf tot geheele verwoesting van het economisch leven, öf tot willekeurig stand houden met eene ontketende macht van nieuwe aanspraken, eenen moeielijk bedwingbaren geest van ontevredenheid, verzwakking van zelfwerkzaamheid en zedelijke plichten,

Wanneer meer dan 13 millioen menschen, zeide Winterer 4 April 1889 in den Duitschen Rijksdag2), een erkend recht zullen hebben verkregen om door den Staat in geval van ouderdom en invaliditeit te worden verzorgd, dan zullen deze aangenomen kinderen zich weten te wenden tot hunnen voedstervader om hem aan zijne plichten te herinneren. De amendementen, ingediend door de leiders der sociaaldemocratische partij, zeggen dit reeds. Men zal het meer en meer zeggen. De Vermeerdering van de bijdrage door den Staat, de verbetering van de rente der ouden en invalide werklieden zal de quaestie der toekomst wezen, eene steeds opene en immer dreigende quaestie.

Ik bemerk, dus ging hij voort, nog ernstigere zedelijke

T. a. p., dl. II, bl. 530.

2) Aangehaald bij Claudio Jannet, t. a. p, 2de dr., bl. 299.

Sluiten