Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

artsen. Hierna gerekend zou Duitschland, hoog gerekend, slechts 80—90 artsen mogen hebben."

Bij enkele hospitalen vindt men ook een verblijf voor melaatschen. Doch deze worden het liefst vervangen door asylen.

Behalve hare hospitalen heeft de M. Z. in China nog 125 asylums voor opiumschuivers. Om de beteekenis hiervan te verstaan, moeten wij honderd jaren in de geschiedenis der menschheid teruggaan.

In het jaar 1799 vaardigde de keizer van China een dekreet uit, waarbij de invoer van ya-pièn-you, d. i. opium geprepareerd voor de pijp, geheel verboden werd. Opiumrooken noemde hij in datzelfde stuk „eene verwoestende en 's menschen hart verstrikkende ondeugd" „en", zoo ging hij voort, „de vreemden hebben er het meeste voordeel van door den handel."

Deze twee stellingen kunnen nog worden gehandhaafd door den tegen woord igen keizer van het zoogenoemde Hemelsche Rijk. Doch ongelukkig voor China, is het nooit sterk genoeg geweest, om zijn verbod zooveel kracht bij te zetten, dat het steeds uitgevoerd werd, zoodat de Engelschen, de vreemde importeurs, alleen om des voordeels wille, het voor meer dan 50 jaren hebben kunnen dwingen, door geweld van wapenen, dien handel te wettigen. In al die jaren werd het opium in Engeland en het vasteland van Amerika als vergif verkocht, maar tegelijk naar China uitgevoerd als genotmiddel en dat door de Engelsche regeering zelve. In de jaren 1903—1904 genoot haar fiscus uit deze bron van inkomsten een netto opbrengst van ƒ42.074.136.

Opium als medicijn wordt zeer gewaardeerd in Europa; in Indië is het 't middel tegen zekere ziekten, maar in China, waar het gebruikt wordt om te rooken, richt het grooter verwoesting aan dan de alkohol in ons nationaal leven.

De Britsche opiumhandel naar China dateert reeds van de dagen der Oostindische Compagnie (Eng.), van welke eenige deelnemers eene factory openden te Patna in 1783 als eene private handelsonderneming, ten einde opium China binnen te

4

Sluiten