Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de ziel van menigen patiënt. Hij genoot bovendien een vertrouwen, waarvan men met moeite een tweede voorbeeld zal vinden in de geschiedenis der missie in Panschab. Dikwijls kwam het voor, dat, gedurende het spreekuur, in de wachtkamer of ook bij andere gelegenheden de gesprekken tusschen missionairen en Mohammedaansche leeraars (Moulvies) vrij stormachtig verliepen ten gevolge van het bekende fanatisme der laatstgenoemden, doch dan was altijd één woord van Clark voldoende, om de driften tot bedaren te brengen. Niet alleen zijne kunst heeft hem dien invloed gegeven, maar vooral zijne warme liefde voor den zondaar, dien hij naar Jezus wilde leiden. Clark is thans heengegaan en zijn arbeid wordt voortgezet, behalve door A. H. Browne die zijn medewerker is geweest, door Dr. G. B. Davis. Voorts arbeidt hier de inlandsche dokter Zakis, die den koran beter kent dan de meeste zijner Mohammedaansche tegensprekers. Bij dezen post behooren zes filiaal-poliklinieken in den omtrek.

Het hospitaal bevat ook een zaal voor vrouwen onder Mrs. Haslam en heeft 48 bedden. Dagelijks bezoeken 110 patiënten de polikliniek van Amritsar en een even groot aantal de 5 poliklinieken uit het distrikt. Het hospitaal heeft in 1906 401 patiënten opgenomen, van welke sommigen van 60—3000 mijlen aflegden, eer zij ter bestemder plaatse waren. In een zijner laatste brieven klaagt Dr. Davis, dat velen trachten zich te onttrekken aan de lezing en verklaring van Gods woord. Van dezen wordt de gewone bijdrage gevraagd, die bij eenen burgerdokter wordt betaald.

De oudste van de posten der M. Z. in Panschab, is het sinds 1901 als centraalpost prijsgegeven Tank, aan de oostelijke helling van het Suleiman-gebergte, op de uiterste grens van het Britsche grondgebied gelegen. Dr. John Williams, een degelijke inlandsche geestelijke, is haar in 1868 begonnen en genoot èn om zijne vriendelijkheid èn om zijne medische kennis de liefde van de in deze streek levende woeste bergbewoners, de Wasiri, in zoo groote mate, dat hij, zonder geleide, overal kon reizen, zonder dat iemand hem eenig leed deed. Gedurende den Afghaanschen oorlog

Sluiten