Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Bijgeloof werkte Liebendörfer tegen, ook onzindelijkheid en eigenzinnigheid. Doch aan den anderen kant kon onze miss. arts zien op velerlei bemoedigends. Hij genoot veler vertrouwen. Niet alleen Paria's maar ook Brahmanen kwamen tot hem. Algemeene achting en waardeering genoot hij. „Aan den grooten Malabaarschen dokter L. Liebendörfer" luidde eens het adres van een telegram uit Madras aan hem gericht. Van 20 tot 30.000 patiënten had hij jaarlijks te behandelen. De ongelukkigsten waren zij, die eerst bij den tooverdokter geweest waren. Hun moest hij meermalen zeggen: B't Is te laat." De kinderen vooral hadden veel op met den „Duitschen dokter." Zelfs de Zenana's openden zich langzamerhand voor hem in kranke dagen. De inlandsche vorsten riepen hem ook bij hunne gemalinnen. Dan volgde hem zijne vrouw. In het begin wilde men hem niet bij de patiënte toelaten. Doch ook hierin kwam verandering. Mohammedanen raadpleegden hem evenzeer. Overal waar hij kwam, kwam hij met het woord van God. Zijne medische assistenten waren twee jonge Hindoes, die hij deels zelf vormde, deels bij Dr. Frij in Neyoor ter opleiding gaf. Vooral Jozef Manamparamby is hem ten steun geweest. Den len Jan. 1892 kon Liebendörfer een hospitaal openen met wacht-, spreek- en operatiekamers, benevens twee ziekenzalen voor 14 zieken. Aan zieken heeft het dit hospitaal niet ontbroken. Nog meer, ieder jaar konden eenige patiënten gedoopt worden. In 1893 kon Liebendörfer een tweede hospitaal oprichten te Kodakal, dat hij stelde onder de direktie van den inlandschen medischen assistent Jonas, wiens plaats echter thans (1907) ingenomen is door Paul Chandray, wien het langzamerhand gelukt, het wantrouwen der bevolking, die nog vast aan de kunst der inlandsche artsen gelooft, te overwinnen. Hij is een trouw en consciëntieus man. De beide laatste jaren van zijn verblijf in Indië waren jaren, waarin hij voor zich zeiven niet kon loochenen, dat zijne krachten afnamen. Eerst in 1895 liet hij zich bewegen, rust te nemen. Toch wilde hij niet repatriëeren, voordat zijn opvolger Dr. Stokes uit Bazel te Calicut was. Toen ging hij heen en bereikte Europa in het

Sluiten