Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de vrouwenbeweging, alle zoodanige waarborgen eischende, richt zich niet tegen het huwelijk. Indien hier een inkonsekwentie of tegenstrijdigheid ligt, hebben wij slechts een kenmerk te meer van een beweging waarvan de konsekwentie en het wezen door hare dragers met zijn doorgrond. Zoolang het huwelijk blijft: maatschappelijke instelling, eene betrekking regelende die door geen regeling van buiten anders dan uiterlijk is te bepalen; blijft ook de verbinding van het maatschappelijke met het seksueele; en, in de kapitalistische maatschappij, aan het seksueele maatschappelijke voorrang of achterstelling verbonden. Een van de groote gedachten die de vrouwenbeweging ons heeft geschonken, is de vernedering gelegen in de beschouwing van de vrouw als in hare sekse, meer een geslachtswezen dan, in de zijne, de man. Het huwelijk, echter, zal, ten haren koste — veel van het gewichtigste en hooqste in het menschelijk leven vastleggende aan het seksueel verschil dat om die reden een onevenredige plaats in het leven blijft behouden — dit verschil bestendigen. Hoogstens, derhalve, kan een nieuw geslachtelijk privilegie ontstaan, niet het opheffen van alle privilegies, dat het opheffen van alle verschil is en tevens het losmaken van het maatschappelijke van het seksueele, waardoor zoowel man als vrouw, verqelijkenderwijs voor de vrouw een grootere winst, van het seksueele overwicht bevrijd zullen zijn. — Slechts uit den val van het kapitalisme kan eene samenleving voortkomen die bij de ideaal met het huwelijk overeenkomstige instelling geene maatschappelijke inmenging zal dulden, wijl zij een zoodanige inmenging niet zal behoeven.

Voorstellingen als deze zijn inderdaad in eenige geschriften uit de vrouwenbeweging gelegd, maar haar te verwezenlijken is het doel van het strijdend feminisme geenszins. Het is tevreden met de vrijheid en de gelijkheid welke het kapitalisme aan de vrouwen, de burgerlijke, kan verleenen. Reeds onderstelt dit een vooruitgang, die elke socialistische partij zal willen bevorderen. Reeds daarmeê wordt zooveel vastigheid in het kapitalisme verstoord, om de proefneming voor ons genoegzaam interessant te maken. Doch men verge niet, dat een vraag van recht door ons zal worden geëerbiedigd in iedere poging om een deel van het mannelijk maatschappelijk voorrecht voortaan aan de vrouw toe te kennen - daarvoor zijn in elk land reeds te veel vrouwen het kapitalistisch voorrecht, politiek en sociaal, machtig geworden, dat zij met even groote energie van uitbuitings- en verdrukkingslust gebruiken tegen het proletariaat als voorheen de ergste mannen.

De grens van de vrouwenbeweging, zoowel de ideëele als de praktische, gegeven in hare leus: recht op produktieven arbeid, valt het duidelijkst in het oog als men let op het voorvoegsel produktief. Immers, arbeid

Sluiten