Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te brengen. ') Nieuwe arbeidsvelden te scheppen moest ook in dit stadium der ontwikkeling haar meest wezenlijke streven zijn.

De universiteiten waren voor de vrouwen nog gesloten; evenals Miss Hunt in Amerika tien jaren vroeger, had Miss Jessie Meriton in 1856 in Engeland de eerste vergeefsche poging gedaan om toegelaten te worden. *) Aan de eerste Engelsche van geboorte die in het buitenland in de medicijnen gestudeerd had, Elisabeth Garret, gelukte het eerst in 1865 na langen strijd, het recht te verwerven om de artsenijbereidkunde uit te oefenen. Deze weg was dus voorloopig voor de massa der vrouwen onbegaanbaar. Er moesten andere, die sneller naar het doel voerden en door velen konden worden betreden, gevonden worden. Hiervoor ontstond in het jaar 1859 onder leiding van Miss Jessie Boucherett de Society for Promoting the Employment of Women. Zij stelde zich uitdrukkelijk ten doel den noodlijdenden vrouwen der burgerklasse — den gentlewomen — hulp te bieden. Zij opende cursussen voor handelsbedienden, teekenaarsters, fotografen, houtsnijdsters, , lithografen, kunstnaaldwerksters enz., en niet alleen stroomden de ischolieren toe, zij vonden ook, eenmaal opgeleid, licht een plaats. Terwijl er in 1851 in geheel Engeland geen vrouwelijke fotograaf en geen boekhoudster was en slechts 1742 winkeljuffrouwen, telde men in 1861 reeds 308 boekhoudsters, 130 vrouwelijke fotografen en 7000 winkeljuffrouwen, en in 1871 was alleen het aantal hoekig houdsters tot 1755 gestegen.

Engelands voorbeeld werkte aanstekelijk op het vasteland, waar dezelfde toestanden om verbetering riepen. In Zweden stelde zich het vrouwentijdschrift „Tidskrift for Hennet" aan de spits der beweging; cursussen van middelbaar onderwijs voor meisjes, een handelsschool en een kweekschool voor onderwijzeressen ontstonden in de jaren 1859 tot 1861. Zelfs Rusland werd door den tijdgeest beroerd. Na heftige agitatie, voornamelijk van de zijde der onderwijzeressen, wier graad van ontwikkeling even laag was als haar inkomen, besloot men reeds in 1867 universiteitscursussen voor vrouwen in te stellen. Reeds een jaar later promoveerde Barbara Rudnewa als doctor in de medicijnen aan de medico-chirurgische academie te Petersburg. 3) Tegelijkertijd deed haar landgenoote Nadjesda Suslawa te Zurich, waar vrouwen alleen als toehoorderessen hier en daar toegelaten werden, haar dokters-

') Zie Theodore Stanton, The Woman Question in Europe, London 1884, blz. 92 en vlgg., en Englishwomens Journal, Decembre 1859.

2) Zie Georgina Hill, t. a. p., blz. 144.

3) De middelen voor haar studie kwamen voort uit een studiefonds van OeralKozakken die zeer onder het gebrek aan goede artsen leden.

Sluiten