Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

behoort, in te gaan, het argument van de tegenstanders, dat de lichamelijke functies van de vrouw als belemmering van haar beroepsarbeid opvat, tegelijkertijd gesteund en weerlegd zijn; nieuwe economische „. vormingen, veranderde arbeidsvoorwaarden zijn noodzakelijk, zoo het streven naar bevrijding der vrouw zijn doel volkomen bereiken wil en niet tot nieuwe slavernij en lichamelijke en geestelijke verzwakking van haar zelve en haar kinderen leiden zal. Daarbij komt het er op aan nog één punt in 't oog te houden. Vele der beste vrouwen van onzen tijd, die tegelijkertijd haar vrouwelijk wezen en een geestelijke individualiteit wisten te ontwikkelen, en het natuurlijk verlangen van haar geslacht naar man en kind in verhoogde mate bezitten, wijl geen conventies haar hart verminkten, wenden zich toch met bewustzijn af van het | huwelijk, zooals dit zich haar thans voordoet. Want wat zij er van zien l is in strijd met haar behoefte aan geestelijke en persoonlijke vrijheid en zij laten liever haar innigste wezen verdorren, dan dat zij daartoe overgaan. En dat zal des te vaker gebeuren, naarmate zij minder verzorging noodig hebben, naarmate er meer beroepen voor haar openstaan en in staat zijn, hoofd en hart af te leiden van wat haar ontbreekt. In het belang der menschheid echter is het, aan het komende geslacht de beste moeders te verzekeren; de aard van het gezinsleven zou zich derhalve ook daarom aan de nieuwe behoeften moeten aanpassen.

Het verzet tegen het binnendringen der vrouwen in mannelijke beroepssferen vindt echter nog anderen grond: in het wijzen op de menigte mannelijke werkzoekenden uit zich een brutaal geslachtsegoïsme; immers het beantwoordt slechts aan een volkomen overwonnen

(rechtsopvatting, iemand te beletten, zich te begeven in welk beroep -ook. Een eenigszins ernstiger karakter krijgt de zaak, wanneer van den / beroepsarbeid der vrouwen een nadeel voor haar vrouwelijken aard gevreesd wordt. Daarbij zou het goed zijn wanneer men, wat gewoonlijk niet geschiedt, in de eerste plaats goed wist wat met dat begrip bedoeld wordt. Mijns inziens laat het zich in twee woorden samenvatten: —- bekoring en goedheid. Dat deze eigenschappen, in plaats van zich tot de hoogste volmaking te ontwikkelen, onder den invloed van den strijd om het bestaan in zijn tegenwoordige barbaarsche vormen, verdorren en vaak tot hun tegendeel omslaan, is nauwelijks aan twijfel onderhevig. De drukkende arbeidslast, verbonden met het ontoereikend inkomen, geven den meesten vrouwen noch tijd, noch lust, noch middelen om

haar uiterlijke verschijning te verzorgen, haar behoette aan schoonheid aan te kweeken, en de vaak voorkomende innerlijke verbittering en vereenzaming ontrooft haar de rest der bekoring van haar wezen, gelijk

Sluiten