Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

uitwerking die in Engeland b.v. reeds waargenomen werd — het verbruik ervan tegenwerkt.

Terwijl loon, woning en kost de meest verschillende schakeeringen vertoonen, blijft de arbeidstijd, wanneer wij, zooals 't alleen juist is, daaronder ook den tijd van beschikbaarheid tot werken verstaan, in 't algemeen tamelijk wel dezelfde. Het was het kenmerk van de slavernij, dat de meester de persoon van den slaaf, zijn gansche arbeidskracht, zijn ganschen tijd kocht, en dat is thans nog het kenmerk van het dienstbodenwezen. De arbeider verkoopt een, zij het dan ook het allergrootste deel zijner arbeidskracht, de dienstbode verkoopt zijn persoon; hij heeft dag en nacht naar de stem zijns meesters te luisteren, elk verzet daartegen geldt als ongehoorzaamheid. „Met welk een ontzetting, zegt Anton Menger, „zien de sociaal-politici van den tegenwoordigen tijd op de onbeperkte vroondiensten van vroeger eeuwen terug, zonder te bedenken dat zij tot hun dienstboden in een geheel gelijke rechtsverhouding staan. Want als men het wezen van het dienstcontract hierin ziet dat de arbeider zijn arbeidskracht voor een bepaalden tijd of een bepaald doel ter beschikking van zijn dienstheer stelt, dan hebben onze dienstboden in werkelijkheid een normalen arbeidsdag van 24 uren." ') Al naar men bij gegoede of minder gegoede gezinnen in dienst is, verandert slechts de intensiteit van den arbeid; de arbeidstijd, die als de verhouding tusschen den tijd van afhankelijkheid van den wil van anderen en den tijd van vrije beschikking over de eigen persoonlijkheid te omschrijven valt, blijft steeds dezelfde, d. w. z. onafgebroken. De hoogste graad van arbeidsintensiteit vindt men bij de laagst betaalden; de kindermeisjes en de dienstboden-alleen. De moeder verheugt zich in ongestoorde nachtrust, het kindermeisje echter offert de hare op aan het kind, zij is den ganschen dag voor het kind of met het kind bezig, want terwijl het kind slaapt wordt de kinderwasch gewasschen, gestreken, versteld; als het kind wakker is, wordt het gevoed, gekleed, bezig gehouden, uit rijden genomen of gedragen. Welis-waar wordt het nadeel voor de gezondheid door sterke overlading met arbeid vaak opgewogen door de omstandigheid dat het kindermeisje zich uren lang met het aan haar zorgen toevertrouwde kind in de frissche lucht moet ophouden, maar de dwang om de kinderen te moeten dragen uit verkeerd begrepen gezondheidsoverwegingen, die voornamelijk in Frankrijk zeer verbreid zijn, — verandert het voordeel weer in een ernstig nadeel. Vooral jonge meisjes zijn daardoor aan alle gevaren van ruggegraatsverkrommingen en onderlijfslijden blootgesteld. Kunnen

1) Zie Anton Menger, Das bflrgerliche Recht und die besitzlosen Volksklassen. In Brauns Archiv fiir soziale Gesetzgebung und Statistik, 2e deel, 1889, blz. 463.

Sluiten