Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vrouwenwereld vormde in zekeren zin een tegen de onderdrukkers solidair verbonden klasse der onderdrukten en zij leefde in het geloof dat hare belangen de belangen van heel het vrouwelijk geslacht zijn. Deze zienswijze is het meest ingeworteld, waar aan de eischen der vrouwen het taaiste verzet geboden wordt, waar men haar beweging geringschat, waar zij nog niet den minsten politieken invloed hebben. Daartoe behoort vooral Duitschland. Hier voelen zij zich als een partij op zichzelve, en het is slechts de idealistische verbloeming van een treurig feit, wanneer zij niet moe worden te verklaren: wij staan „boven" de partijen; haar argeloos zelfgevoel en haar volslagen gebrek aan inzicht in de sociale en economische ontwikkelingswetten werkt nog mede om het mogelijk te maken dat zij in den strijd tusschen kapitaal en arbeid slechts het kunstmatig product van politieke partijschappen zien en ook hier meenen vrede te stichten wanneer zij de „armere zusters" in haar armen vatten. Zij begrijpen niet of willen niet begrijpen dat hun wegen zich volkomen scheiden. Wel is ook de oorsprong der arbeidstersbeweging de economische nood, maar zij uit zich niet in het uitsluiten van de vrouwelijke arbeidskracht van de arbeidsvelden door den man, doch in de bovenmatige uitbuiting der arbeidskrachten van beiden door het kapitalisme. Haar klassebelang verbindt haar derhalve niet met haar seksegenooten, maar met haar arbeids- en lijdensgenooten. Waar de burgerlijke vrouwenbeweging dit belangenbesef niet laat opkomen, zooals door talrijke harer weldadigheidsinstellingen, waar zij in plaats daarvan de belangengemeenschap met de vertegenwoordigers van het kapitalisme tracht te stellen, waar zij het solidariteitsgevoel der vrouwelijke arbeiders met de mannelijke bewust of onbewust schokt en onderdrukt, zooals haast altijd in haar pogingen tot organisatie, waar zij zich ten slotte rechtstreeks stelt tegenover de verheffing der arbeidersklasse, zooals door het afwijzen der arbeidswetgeving, daar is zij een gevaarlijke vijandin der arbeidsters en een hinderpaal op den weg ter oplossing van het arbeidstersvraagstuk. De eenig juiste houding die zij tegenover haar innemen, het eenig nut dat zij stichten kan, is de verbreiding en versterking van het inzicht in den noodstand van het vrouwelijk proletariaat en het agiteeren voor arbeidswetten in den zin der arbeiders zeiven. Niet tot een onmogelijke harmonie tusschen de klassen, wel echter tot een eindelijke opheffing der klassentegenstellingen zou zij, hoewel onopzettelijk, daardoor den weg helpen effenen.

Sluiten