Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

&4t4(4f4t4f4f4(4f4f4!4f4f&&&

I.

Wanneer men de vraag oppert of eene bepaalde Staatsregeling aan redelijke eischen voldoet, en er wordt verlangd, dat het antwoord hierop in bevestigenden zin kan luiden, dan dienen er niet te veel terreinen te bestaan, waarop eene wenschelijke inmenging der Staatsmacht uitgesloten is door eene tekortkoming in het aanvaarden van bemoeienis.

Daat elke inmenging van Staatswege echter gepaard gaat met eene gedeeltelijke beperking van de vrijheid der individuen, dient elke schrede vooruit op den weg van Staatsvoogdij met de uiterste behoedzaamheid gezet, dient telkenmale overwogen te worden of de voordeelen, daarvan verwacht voor de gemeenschap, opwegen tegen de offers, die de vrijheidszin der eenlingen brengen moet.

Omgekeerd waar een „laissez faire" ongewenschte gevolgen voor de gemeenschap en, langs middelijken weg, voor de onderdeden daarvan kan hebben, moet met een ingrijpen niet lang geaarzeld worden.

Waar een teveel in den eenen zin het staatsjuk min of meer ondragelijk maakt, kan een tekort in andere opzichte een aanleidende oorzaak vormen voor min of meer ei nstige stoornis in den gang der staatsmachine; vooi ongelijkmatige, dikwerf onbillijke, behandeling van categoriën der geadministreerden, voor gevaar van sommigen voortgespi'oten uit ongebreideld egoïsme van anderen.

Sluiten