Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wetgeving is; dat er eene regeling moet zijn, die den weg zal banen voor de ontwikkeling van een zuiver stelsel, dat met inachtneming van alle belangen, waarborgen geeft voor het heden en ook voor de toekomst. Voor het heden omdat het de kans opent om zonder vrees van teleurstelling en geldverspilling een openbaar werk aan te vangen; voor de toekomst omdat het geen belemmeringen in den weg stelt aan eene evolutie naar beter.

Degenen, die wij niet hebben mogen overtuigen, zullen • ons wellicht het woord „reactie" in de ooren doen klinken.

Met een afwijzend gebaar zullen zij een voorstel ontvangen, dat beoogt een terugkeer tot iets, waarmede men dacht afgerekend te hebben, dat dwingt tot het verlaten van een standpunt, dat men overwonnen waande.

De offers, die ons het blijvend innemen van dat standpunt kostte, zijn echter te groot gebleken, dan dat het verlaten niet door het verstand geboden zou zijn.

Op het Congrès International de Sociologie Coloniale heeft de heer Van Kol de navolgende behartigenswaardige woorden gesproken:

„Een groot beginsel moet ons altijd leiden in het opvoedingswerk, namelijk dat iedere hervorming, iedere „administratieve maatregel zich moet vastknoopen aan „den heerschenden staat van ontwikkeling, aan de bestaande omstandigheden, waarvan men de banden niet „plotseling kan verbreken".

I oen men de gedwongen dienste7i met volle betaling in 1875 afschafte, bestond er nog veel minder dan heden ten dage logisch verband tusschen dezen maatregel en de toestanden, die zich bij de publieke werken geopenbaard hadden.

Sluiten