Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de 2e eeuw? Ongetwijfeld heeft Jacobus zijnen lezers niet alles van Christus meegedeeld, wat hij hun wel had kunnen mededeelen. Maar het spreekt toch wel haast vanzelf, dat het jonge Christendom in de eerste plaats is opgetreden als vervulling, als voortzetting van de O. T.ische religie, en dat het eerst later, vooral door de werkzaamheid van Paulus, is begonnen te reflecteeren over zichzelf. Het kan toch niemands verwondering opwekken, dat het Christendom oorspronkelijk meer eenvoudig, practisch was, en later een meer dogmatisch, bepaald Christocentrisch karakter verkreeg. Hier hebben wij juist het karakteristieke verschil tusschen Jacobus en Paulus.

Even weinig beteekenen de andere bezwaren. Dat Jacobus zijne persoonlijkheid op den achtergrond laat treden, m. a. w. dat de brief geen of althans in geringe mate een persoonlijk karakter draagt, is niet anders dan natuurlijk. Hij kende zijne lezers immers in 't geheel niet.

Dat Jacobus over het in acht nemen van de ceremonieele wet zwijgt, terwijl hij toch van de Joodsche Christenen in het overwegend Heidensch-Christelijke Antiochië hare opvolging eischte, is te verklaren uit tweeërlei omstandigheid. Allereerst waren de lezers Joodsche Christenen, die temidden van Joden leefden, en verder stond Jacobus, wat betreft de ritueele voorschriften der wet op het standpunt van Jezus, dat ook reeds door de profeten was ingenomen foAto,

xai ov &vai«v, vgl. Jac. 1 : 27). Wanneer dit niet het standpunt van den historischen Jacobus geweest was, hoe had hij dan blijkens Gal. 2 aan Paulus de hand

Sluiten