Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

niet getwijfeld worden, dat onze brief een product is van de Joodsch-Christelijke richting. Jacobus bemoeit zich niet met de vraag, hoe de Heidensche Christenen moesten staan tegenover de wet, immers hij schreef alleen voor Joodsch-Christelijke gemeenten en had alleen het oog op toestanden, gelijk die gevonden werden in Palestina. Natuurlijk behoefde hij niet te spreken van de ceremonieele wet; de profeten deden dat ook niet, en toch hielden ook zij aan hare geldigheid vast. «Wie sollten Judenchristen in jiidischer Umgebung in Versuchung kommen, von dieser vaterlichen Sitte und Gesetzlichkeit abzugehen?* (S. 89).

In de Palestijnsche gemeenten zijn ideeën, woorden en uitdrukkingen van Paulus binnengedrongen. Daarmee heeft Jacobus het in zijn schrijven te doen, maar natuurlijk niet met de bedoeling om de theologie van Paulus te weerleggen of te corrigeeren.

»Paulus und Jakobus wandelten getrennte Wege evangelischer Verktindigung, wenngleich sie sich die rechte Hand christlicher Brudergemeinschaft gegeben hatten, und man kann es gar nicht anders erwarten, als dass Jakobus innerhalb der seiner Autoritat unterstehenden judenchristlichen Kirche nicht heidenchristliche Lehreinfliisse, auch wenn sie von einem Paulus kamen, zu einer Macht werden lassen wollte, insofern sich aus derselben Konsequenzen ergaben oder zu ergeben schienen, die dem jüdischen Denken des Jakobus und der Höhe seiner sittlichen Auffassung schnurstracks zuwiderliefen. Dabei ist aber nicht zu vergessen, dass nicht so sehr theologische Kontroversen Gegenstand der Polemik des Jakobus sind, als vielmehr eine Sinnes-

Sluiten