Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

speciaal de aandacht te vestigen op de Sibyllijnsche orakels, op Pseudo-Focylides en natuurlijk op Filo.

Een enkel woord ter oriënteering moge voorafgaan. Wanneer wij spreken over u/e Zangen der Sibylle«, dan denken wij onwillekeurig aan de Joden in Egypte, speciaal in Alexandrië. En gelijk de schrijver van het boek Daniël alles, wat hij aan zijn volk tot troost en vermaning wilde meedeelen, aan een profeet uit de ballingschap op de lippen legde, zoo gebruikten sommige Joden in Alexandrië, later ook wel Christenen, hiertoe de heidensche waarzegsters,J) lieten haar korte lijk, in den vorm eener voorspelling, verkondigen wat voor den dichter tot het grijs verleden behoorde, en deden haar uitvoerig de voornaamste gebeurtenissen van hun eigen tijd beschrijven, om hieraan beloften ot bedreigingen voor de toekomst vast te knoopen.

Er zijn vele van zulke »Sibyllijnsche liederen» geweest, zoowel van Joodschen als van Christelijken oorsprong, en hoog was de eer, waarin zij stonden. Maar later geraakten zij geheel in het vergeetboek. De 14 zangen, welke wij nu nog bezitten, zijn meest van Christelijken oorsprong. 2)

') „Sibyllen waren bij de oude Grieken en Romeinen een soort van profetessen, die in de hooge oudheid geleefd en in duistere taal het raadsbesluit der goden over stammen en volken verkondigd hadden. Oorspronkelijk waren het wellicht die halfgoddelijke wezens, wier stem men in het ritselen der bladeren en het gekabbel van in rotskloven vlietende beken meende te hooren" (Prof. Oort, Laatste Eeuwen I, bl. 125).

3) Spitta beweert S. 12 uit de Sibyllijnsche orakels slechts die gedeelten te hebben genomen, „tlber deren jtldischen Ursprung nicht gezweifelt werden kann". Vgl. Friedlieb, Die sibyllinischen Weissagungen 1852.

Sluiten